Akşam altıda işler bitti ama enerji de bitti. Dolap açık, aklında hiçbir yemek yok ve “yemek yapmak istemiyorum” cümlesi bir karar gibi sana yapışmış durumda. Bu tabak tam o akşamlar için.
Neden işe yarıyor?
Bu aslında bir tarif değil, daha çok bir izin. “Bugün yemek yapmayacağım ama yemek yiyeceğim” demenin bir yolu. Tabakta peynir, domates, ekmek ve birkaç küçük şey var; hepsi kendi başına yenebilir.
DEHB'li bir mutfakta çoğu zaman engel, “yeterince doğru” bir yemek bulamamak oluyor. Ben doğru yemek aramayı bırakıp yeterince iyi yemeği seçince rahatladım. Beş dakikada tabak dolu, ocak kapalı, mutfak yerinde.
Kendini zorlamadan
Bundan daha azını yapmak istersen sadece ekmek ve peynir yeter. Hatta ekmeğin üstüne peyniri koyup ısırmak bile yemek sayılır. Domates, salatalık, yumurta gibi eklemeler isteğe bağlı.
Bulaşık da tek tabak. Yıkamaya gücün yoksa tabağı suyun içine bırak, yarın bakarsın.
Tabağı güzelleştirmek zorunda değilsin
Fotoğraf çekeceksen güzel dizilsin ama çekmeyeceksen dizilmesin. Dağınık bir tabak da yemek yemene engel olmuyor. Ben bazen dolaptan ne varsa tabağa koyuyorum: kalan zeytin, yarım turşu, bir parça peynir. Bu da olur.
Bir de yemeğe dikkat meselesi var. Tabağı elime aldığımda telefon da elime geliyor ve ne yediğimi fark etmeden bitiriyorum. Tabakla birlikte telefonu ters çevirmek ya da bir kenara koymak, yemeği hatırlamama yardım ediyor. Her akşam tutturamıyorum, sorun değil.
Dolabı tabağa hazırlamak
Alışverişe çıkarken peyniri, zeytini ve yumurtayı bu tabak için aldığımı düşünüyorum. Böylece bir sonraki “yemek yapmak istemiyorum” akşamında dolap zaten hazır oluyor. Bunu bir plan gibi görmüyorum; sadece ileride kendime bırakılmış küçük bir kolaylık.
Bu akşam ocağı açmadan yemek yemek, kendine karşı nazik bir tercih olabilir.